::: appassionata XXXVI ::: Antique in the Future :::

ถ้าคนที่ติดตามบล๊อกนี้มาซักพัก คงพอรู้ว่าเจ้าของบล๊อกทำงานที่ไหน

ส่วนถ้าใครที่มีญาติโกโหติกาทำงานไทยประกันชีวิต ก็คงพอจะรู้ว่าเมื่ออาทิตย์ที่แล้วมีการประชุมใหญ่ของเขา ที่ที่ทำงานอิชั้นนั่นแหละ

วันนี้เข้าประชุม management meeting ฮ่ะ ก็เป็นการสรุปงานที่ผ่านมาอาทิตย์ที่แล้ว เตรียมรับงานอาทิตย์ใหม่ ปัญหาที่ต้องแก้ อุดส้วม ซ่อมล๊อก อะไรอย่างนั้น (เย้ยยย)

ปรากฏว่า ทีมดูแลการจัดงานแจ้งว่า คุณพนักงานบริษัทประกันทั้งหลายที่อวดอ้างสรรพคุณนักหนาว่ารักคุณเท่าชีวิต จะดูแลคุณกว่าชีวิตจะหาไม่ แม้เป็นลูคีเมียที่ยังไงก็ตายก็จะร๊ากและดูแลเอาใจใส่ไปตลอดเนี่ย

เวลามากินข้าวงานเลี้ยง คุณพี่บริษัทนี้กลับเป็นจอมฉก .. เอาไปแม้แต่ผ้าเช็ดปากที่เค้าวางไว้บนโต๊ะ! ช้อนส้อมก็หาย ก้านที่ใช้ยึดป้ายเล็กๆ วางเมนูบนโต๊ะก็หาย

แขกทั้งหมดแปดพันกว่าคน .. ของหายไปทั้งหมดรวมๆ แล้วเค้าว่ากว่าพันชิ้น (แน่ใจว่าคนที่เอาก็คงพยายามเอาไปมากกว่าหนึ่ง คืออาจจะเอาทั้งผ้า ทั้งช้อนส้อม ทั้งที่ยึดเมนู ถ้าคาบชามไปได้ด้วยก็คงเอาไปแล้ว)

แบบว่า พี่คะ.. พี่จะมาดูแลหนูได้ยังไงคะ แค่จะดูแลมารยาทคุมความอยากของตัวเองให้อยู่เป็นที่เป็นทางยังทำไม่ค่อยจะได้เลย

หรือว่า บริษัทเค้าให้เงินปันผลค่าตอบแทนต่ำเหรอคะ บ้านเลยไม่มีช้อนส้อมใช้เลยต้องมาฉกเอาแถวนี้

เปล่าหรอกนะคะ ไม่ได้โกรธแค้นเคืองโกรธอะไรเขา เพราะของก็ไม่ใ่ช่ของเรา บริษัทที่งกไม่ให้โบนัสพนักงานที่ทำงานเจียนตายเยี่ยงนี้ บางทีโดนซะบ้างก็ดีเหมือนกัน (ฮ่า)

แต่ว่า แปลกใจน่ะ ป่านนี้แล้ว สมัยนี้แล้ว คนไทยยังมีนิสัยขี้เอากันขนาดนี้เชียวเหรอ

ไม่รู้เหมือนกันว่าชาติอื่นเค้าเป็นมั้ย หรือชาติไทยแต่บริษัทอื่นๆ เค้ามีปัญหาอย่างนี้มั้ย เพราะที่เคยๆ ได้ยินมา ก็ไม่เคยมีการรายงานว่าถึงขั้นป้ายบนโต๊ะหายซักคน

เฮ้อ.. ประเทศชาติไทย (ประกันชีวิต)

ฮ่า (หัวเราะแต่ขำไม่ค่อยออก)

• (บอกแล้วว่าบ่นบ้า.. ยังจะเข้ามาอ่านอีก วู้)
  
• ปวดหัววววว แต่ไม่อยากกินยาทำไงดี
  
• การเข้าประชุมทั้งวัน ทำให้สมรรถภาพการคิดลดลงไป 70%