มาดัดจริตให้ถูกกันเถอะ - -"
posted on 24 May 2007 11:53 by appassionata in treated-thoughtsในฐานะคนทำงานเหมือนกัน เข้าใจค่ะว่าบางครั้งการ due งานกันมันก็มีความไว้วางใจกัน และทำงานแบบ "ทำไปพร้อมๆ กัน" ได้ โดยเฉพาะกับคนที่มีตำแหน่งระดับ manager ขึ้นไป เพราะพนักงานคนนั้น จะเป็นตัวแทนบริษัทโดยหน้าที่ ถ้าไม่อย่างนั้น อีกหน่อยเวลาที่เรา due งานกับบริษัทใหญ่ๆ แบบนี้ ก็คงต้องคุยกับ CEO หรือเจ้าของบริษัทคนเดียวเท่านั้น เพราะคนอื่น due อะไรไปก็ไว้ใจ เชื่อใจกันไม่ได้เลย จริงไหมคะ
จากคุณ : เห็นใจน้องๆ - [ 24 พ.ค. 50 10:16:06 A:203.148.245.226 X: ]
เอามาจากกระทู้อันหนึ่งในพันติ๊บ แต่เพราะเนื้อหากระทู้ไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องทีจะเขียน เลยขอไม่ทำลิงค์นะคะ
ไม่มีอะไรเกี่ยวกับความคิดเห็นของเขาหรอกค่ะ ไหนใครเก่ง เดาใจกันหน่อยเร้วว่าประเด็นไหนจากคำตอบนี้ทำให้ก๊อบมาแปะในบล๊อก... หุหุ
เดาได้มั๊ยค๊าาาาา?
ไม่ได้ล่ะซิ.... อิอิ
คำว่า "due" ที่เค้าใช้ในการตอบนั่นเอง
ความที่ตัวเองก็เป็นคนใช้ภาษาอย่างวิบัติ คือใช้ไทยคำอังกฤษคำแล้วก็สุดท้ายก็ใช้ไม่ได้ดีจริงๆ ซักกะภาษา เลยต้องระวังเป็นพิเศษ แต่เวลาพูดในบริษัท บางทีก็จำเป็นจะต้องใช้คำที่ใช้กันทั่วไปแทนคำภาษาไทย อันนี้หลายๆ คนคงเข้าใจดี
คุณคนที่ตอบคคห.อันนี้ก็คงจะเป็นคนประเภทเดียวกัน คือทำงานซะจนไม่รู้แล้วว่าอันไหนคำไทย อันไหนคำหรั่ง ไม่ได้ดัดจริตแต่มันเป็๋นอย่างนี้ ไม่ว่ากัน
แต่กฏนี้...ฉันว่ามันไม่ควรเอามาใช้กับภาษาเขียนน่ะ
หรือถ้าจำเป็นต้องใช้จริงๆ .... ครือ ช่วยใช้ให้มัน "ถูก" ได้ม๊ายยย (เลือดเด็กเอกอิงค์พุ่งปรี๊ด)
คำว่า "ดิว" กับ "ดีล" เวลาใช้ในเชิงบริษัทหรือธุรกิจ คนมักจะเข้าใจผิดว่ามันคือคำคำเดียวกัน ทั้งๆ ที่ทั้งสองคำเป็นคำที่ต่างกันโดยสิ้นเชิง
"ดิว" คือ due ตัวที่คคห.นั้นใช้ หมายถึง "เส้นตาย" "กำหนดส่งงาน" อะไรประมาณนั้น
ส่วน "ดีล" (deal) คือ "ข้อตกลง" ซึ่งในกรณีนี้ คิดว่าคคห.นั้นต้องการใช้ความหมายในเชิงนี้มากกว่า คือไปตกลงกับอีกบริษัท บางครั้งก็ต้องมีความไว้เนื้อเชื่อใจกัน ...
อย่างที่บอกฮ่ะ จะใช้น่ะ ใช้ไปเถอะ แต่ดัดจริตจะพิมพ์ไทยปนอังกฤษแล้วก็ช่วยเลือกคำที่มันถูกๆ นิดสสส์นุงได้ม๊ายยยย
(วันนี้มาโหมดคุณครูสอนภาษาอังกฤษแฮะ)
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
ขอเรื่อง "ฟ้าจรดทราย" นิดส์ ก่อนที่ คุณคนนี้ จะมาเขียน full review เวอร์ชั่นแท็กซี่ขี้โมโห (แ่ต่สวย) ... เอิ๊ก
- รัชดาลัย โรงดีค่ะ แต่เล็กนะ ไม่ได้ยิ่งใหญ่อลังการอย่างที่เข้าใจ เล็กจนดูอึดอัดๆ ในบางที
- ฉากสวยโฮก เว้นแค่ว่า... มันสวยระดับละครนิเทศอ่ะ (ไม่ได้ว่าเด็กนิเทศแถวนี้น๊าา แต่ต้องเข้าใจ ละครพวกหนูจุดแข็งมันไม่ได้อยู่ที่ฉากอ่ะ) ถ้าจะให้ดี น่าไปดูฉากของละคร 'ถาปัตย์ ฉากในท้องพระโรงหรืออะไรก็ดูดีนะ เสียอย่างเดียว ฉากเครื่องบินที่โผล่มาตอนต้นๆ เรื่อง มันเห็นชัดไปว่าเป็น "เครื่องบินเปเปอร์มาเช่" อ่ะ .. (เอ๊ะ หรือว่าเรานั่งใกล้เกินไป???)
- นัทสวยโฮกกว่า ... ผู้หญิงอะไรไม่รู้ ยิ่งร้องไห้ยิ่งสวย
- เห็นเต๋านั่งดูอยู่ข้างๆ แท่ง ศักดิ์สิทธิ์ .... เสียดายล่ะสิมรึง
- พี่เบิร์ดหน้าใสโฮก... รกแกะหรือโบท๊อกซ์ หรือทั้งสองอย่าง หรือมากกว่านั้นคะเพ่
- ลูกเกดสูงโฮก... ไม่เคยกระทบไหล่ขนาดนี้เลยเพิ่งรู้ว่าตัวสูงมว๊ากก (เราว่าเราสูงแล้วนะ - -")
- มีคนบอกว่าเห็นมาช่า.. จขบ.ไม่เห็นอ่าาาา เสียจัยยย (ทำยังกะไม่เคยเห็น กร๊าก)
- (ทำไมพอมาพิมพ์อย่างนี้ รู้สึกเหมือนจขบ.บ้าดาราพิกล)
- คาดว่าถ้าเมื่อวานมีมือระเบิดมาวางระเบิดรัชดาลัยเธียเตอร์ บุคลากรคนบันเทิงไทยโดยเฉพาะจากฝั่ง GMM/scenerio คงตายเรียบ (ทำไมไม่มีใครทำฟละ! เอิ๊ก)
- ยังยืนยันว่า ชื่อ "ชารีฟ" เหมาะที่จะคู่กับ "ฟาซาล" มากกว่า "มิเชล" ฮ่ะ (แต่ตอนนี้ "ชารีฟ-โอมาน" ก็เข้าทีนะ.. love/hate relationship กร๊ากก)
หนูพาลจะนึกไปถึง due to อะไรเทือกนั้นเลย XD ไปกันใหญ่
บ้าที่สุดฉันต้องการความหมายของมันไม่ใช่แบบนี้

หนูเข้ามาดู จขบ. reviewเวอร์ชั่นบ้าดารา (แต่มีความรู้)
#1 By จด.*จรุ๊ฟส์* on 2007-05-24 12:45