::: appassionata XXXVI ::: Antique in the Future :::

• วันนี้เป็นวันมหาโค-ตะ-ระรถติดแห่งชาติ จากจรัญฯไปเซ็นปิ่น (บ้านหลังที่สอง) ไปสยาม ก็ติด ship lost ... ขากลับพยายามจะผ่านราชดำเนินกลางเพราะอยากถ่ายรูปไฟสวยๆ ..รถมันก็ติดจนหมด'รมณ์กันทั้งสองคน
  
• แต่ก่อนมันเลิก จะต้องหาเรื่องไปเดินถ่ายให้ได้ คอยดูนะ!!
  
• ไป Mainichi J-Trend in Town มาด้วย แต่ได้รูปมาจิ๊ดเดียว ไม่มีเหตุผลอะไรนอกจาก.. ลืมยกกล้อง! เป็นโรคลืมอย่างเสียสติ เห็นเค้าโพสกันก็ยืนดูเฉยยย แต่ไม่ถ่ายซะงั้น บ้าไปแล้ว
  
• แต่แอบกี๊ด High-School CLAMP รุ่นกางเกงเอวสูงปรี๊ดสส น่ารักมั่กๆ
• ที่จริงแม๊ .. อุตส่าห์ได้ออพชั่นมาแล้ว ดันไม่ได้ชุด.. กร๊าก (ไอ้นี่..จะคอสอะไรกันบ่อยๆ .. แก่แล้วนะเฟร้ยยย)
  
• เนื่องจากยัย จ.ข.บ. เป็นโรคลืม แต่คนที่ไปด้วยกันก็ถ่ายมาพอประมาณ (มั้ง?) เพราะงั้น ตามไปดูที่โน่นละกันค่ะ โบ้ยยย (น.ก.ก. กระโดดถีบ เอะอะอะไรก็โบ้ยกรูตลอดเลยใช่ม๊ายยยย)
• กี๊ดดด อีกเรื่อง มีน้องจำได้ทั้งๆ ที่วันนี้ไปแบบไม่ได้แต่งอะไรเลยโต๊ยยย (แต่ก็แอบดีใจได้แค่ 5.48 วินาที ก่อนที่จะนึกได้ว่า.. ก็กรูยืนอยู่กับยัยน.ก.ก.นี่หว่า น้องเค้าต้องจำมันได้ก่อนแน่ๆ .. งึมๆ ... *ความมั่นใจลดเหลือแค่ 0.348 หน่วย*)
• เจอน้องฝ้ายคอตต้อนแต่มันจำเราไม่ได้... โอเค ใช่สินะ *นั่งเขี่ยพื้น*
• (น.ร. ว่าแล้วก็.. เมื่อวันก่อนเจอพี่โหน่ง VOICE ด้วยยยย พี่โหน่งเหมือนเดิมเป๊ะๆ แทบไม่เปลี่ยนไปเลย เม้าท์ยังไงก็เม้าท์อย่างนั้น ซักวันเหอะ หนูจะลากพี่มาคอส! *ตั้งท่าชี้นิ้วแบบ "หนูหิ่นจะเหินฟ้าาาาาา"*)
• กระเด็นซิ เอ๊ย! อาร์เดนซี่ไม่ยอมเล่น MOTHER กับ SCANNER อ่า.. เคืองนะเว้ย แล้วใครสั่งใครสอนให้เอา I for You มาไว้เพลงที่สอง แล้วร้องติดกับ BREATHE อีกต่างหาก คุณมือกีตาร์ไม่รู้สึกถนอมน้ำเสียงคุณนักร้องนำเล้ยยย BREATHE มันโคตรจะเพลงทรมานนักร้องเลย ไม่รู้เหรอออ
• หนูหิ่น ฮาโคตรๆ ค่ะ ท่านผู้ชม เหมาะกับภาวะบ้านเมืองตึงเครียดอย่างตอนนี้อย่างหนัก ใครก็ได้ช่วยแจกตุ๊กตาทองให้หนูหิ่นหน่อย เล่นได้อินเหลือ
• สถิติวันนี้ : จำนวนคนที่เห็นหน้าแล้วปรี่เข้ามากระโดดเตะ = 2 ... (หน้าหนูชวนเตะมากเลยเหรอคะ (ไอ้)พี่ karael กับ (ไอ้)พี่พลัม... ฮืออออ T^T
  
• ข้อคิดวันนี้ : คุยกะน.ก.ก.เมื่อไหร่ ได้โปรเจกท์คอสใหม่เมื่อนั้น .. ป่อยยยย

ล.ป.

• ยังไม่หมด! ดูกันให้ตายกันไปข้าง (จริงๆ เป็นแผนเหมือนที่น.ก.ก.ว่าไว้ฮ่ะ ให้คนดูดูรูปเซทพวกเราจนอาเจียนเป็นโคกระบือ เพื่อเราจะได้มีสัตว์เลี้ยงมาเพิ่มในร้าน.. เอิ๊ก)

ETA: เก้าโมงสามสิบห้า เช้าวันต่อมา

เมื่อคืนง่วงจริงๆ ด้วย ลืมเรื่องที่อยากเขียนจริงๆ ไปซะงั้น

ระหว่างที่เดินงาน mainichi ก็มีเสียงห้าวๆ เสียงหนึ่งเรียกค่ะ ตอนแรกก็ไม่ได้หัน เพราะกะลังวุ่นวายเสียงดังๆ แต่ดันมีมือมาสะกิดเพิ่มเติมด้วย พอหันไป ปรากฏว่าเป็นอดีตเพื่อนร่วมงานที่บริษัทเก่า เป็นหนุ่มที่ชอบอวดว่ามีกล้องใหญ่ (มาชดเชยส่วนที่ขาดหายรึเปล่า..อันนี้ไม่รู้) แล้วก็ย้ายไปอยู่บริษัทอื่นพร้อมๆ กับที่เราลาออกมา

ปกติอีตานี่เค้าเป็นขาประจำห้องหนอนในพันติ๊บ (Canon) แล้วก็ชอบไปถ่ายรูปพริตตี้ตามงานไม่ว่าจะเป็นมอเตอร์โชว์ คอมมาร์ท หรืองาน OTOP (เอ๊ย.. อันหลังไม่มีพริตตี้มั้ง)

ไม่นึกเลยว่า (แม่ง) จะตามมาถึงงานคอส

เค้าก็ทักทายตามประสาคนรู้จัก แล้วก็ถามว่า "มางานแบบนี้บ่อยเหรอ" เราก็ได้แต่อ้อมแอ้มตอบว่าอืม ก็บ่อยพอประมาณ (เพิ่งมาบ่อยระยะหลังนี่แหละนะ)

แล้วเค้าก็ตบท้ายด้วย "ดีจัง วันหลังจะได้ตามรายละเอียดทางเอ็ม (ดันมี MSN ตูอีก) แล้วจะได้ตามมาถ่าย"

โอ๊วววววววว ม่ายยยยยยยยยยยยยน๊าาาาาาาาาาาาาาาา *กรีดร้องขนาด 5 เดซิเบล*

ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงไม่อยากให้มันมา ประเด็นแรกก็คงเพราะรู้นิสัย ว่ามันจะไม่ได้สนใจชุดคอสหรือการคอส หรือวัฒนธรรมคอสเพลย์บ้าบออะไรหรอก (เพราะมันเป็น subgroup ที่ไม่มีผลต่อคนทั่วไป.. ไปอ่านรายละเอียดที่บ๊อก น.ก.ก. ผู้มีสาระได้ อิอิ) คนอย่างคุณคนนี้ อย่างดีก็มาเจาะถ่ายหน้าสาวๆ เอาไปอวดกันในห้องกล้อง ... เฮ้อ

อีกประเด็น คงเพราะเรารู้ึสึกว่าเค้าเ้ป็นคนที่มาจาก "อีกโลก" สำหรับเรามั้ง โลกของการทำงาน ต้องรักษาภาพพจน์เล็กน้อยถึงปานกลาง ต้องทำตัวดี(กว่าปกติ) ไม่สิ ไม่ใช่ต้องทำตัวดี แต่ต้องทำตัว "ปกติ" ให้เข้ากับ norm ของสังคม

เลยรู้สึกไม่ค่อยอยากให้โลกทั้งสองใบมันมาเหลื่อมซ้อนกันเท่าไหร่

แต่คงห้ามไม่ได้มั้ง ... อย่างดี วันหลังก็ลากมาเป็นตากล้องประจำตัวเวลาคอสซะเรยย ... หึหึหึหึหึ