[pic & report] Comic Party / WCS (ของจริงละทีนี้)
posted on 30 May 2006 14:38 by appassionata in clowning-cos
เออ ดีเหมือนกันเนอะ ไปงานวันเดียว อัพบล๊อกได้สามอันแล้ว แล้วก็ยังไม่หมดเรื่องอัพ (หลังจากที่ดองเปรี้ยวดองหวานมานานเพราะมัวแต่ไปทัวร์พาหุรัด ประตูน้ำ สำเพ็ง กร๊าก)
ตัวหนังสือเยอะ ก็อ่านๆ ซะหน่อยละกันค่ะ ป้าแก่แล้วอ่ะนะ พูดมากเป็นเรื่องปกติ
มันเริ่มมาจากเราอยาก "เนียน" เป็นเคาท์ดีตะหากล่า ไม่ใช่เพราะเราประกาศก้องว่าจะเป็นอย่างที่ตะเองบอกซะหน่อย แล้วจากนั้นเราก็ซื้อผ้ารอบแรก ชวนใครๆ ต่อใครๆ มา "เนียน" ด้วยกัน .. แต่แล้วทำไมมันกลายเป็นงี้ไปได้ก็ไม่รู้ ฮ่า
แต่ก็นั่นแหละค่ะ หลังจากเทียวไล้เทียวขื่อสารพัดที่มาแรมเดือน (กว่าสินะ..) หลังจากตอนกลางคืนเกิดอาการ Panic Attack กันเล็กน้อยแต่พองาม เนื่องจากครั้งสุดท้ายที่เราคอสจริง ๆ อย่างเต็มรูปแบบ แบบตัดชุด ไม่ใช่แค่ไปเนียนๆ ไม่ใช่งานแฟนซีอื่นที่ไม่ใช่คอสเพลย์ ก็.... โห... ก็... ชุดแดง Sugizo งาน Psycho Mirage ครั้งแรก โน่นนนน (รู้สึกเหมือนคนแถวนี้หลายคนจะยังไม่เกิด งานสมัยที่ CLASH ยังใช้ชื่อวงว่า Lucifer แล้วเล่น cover LUNA SEA อ่ะค่าาา เกิดไม่ทันล่ะซี้) เลยทำให้รู้สึกเหมือนวันรุ่งขึ้นจะต้องพรีเซนต์งานวิชาอาจาร์ยสตีฟ (มุขเด็กเอกอิงค์/BAS สินสาด มธ. อย่างแรง ฮ่า) ตอนเช้าเลยตั้งนาฬิกาปลุกซะสี่เสต็ป เริ่มตั้งแต่ตีห้า เพราะต้องไปให้ถึงคอนนกชวาตอนแปดโมง ต้องเผื่อเวลานอนต่ออย่างน้อยหนึ่งชั่วโมง เผื่อเวลาหลับในห้องน้ำอีกครึ่งชั่วโมง หาของ อาบน้ำแต่งตัว(ไม่ต้องแต่งหน้า กริ้วว)อีกครึ่งชั่วโมง ลืมของ วิ่งหยิบของอีกครึ่งชั่วโมง ก็พอดีได้ออกจากบ้านตอนเจ็ดโมงครึ่ง ลองโทรไปหาน.ก.ก. ... ไม่รับ สงสัยยังไม่ตื่น ไปเองก็ได้วะ
เจ็ดโมงสี่สิบห้า มือกะลังจะบิดกุญแจรถคุณช่างแต่งหน้าก็โทรมาแล้ว .. เย้ย ตรงเวลามากๆ ค่า ละล่ำละลักบอกว่ากำลังจะไปถึง พร้อมโทรไปปลุกยัยนกชวาให้ตื่นบรรทม (ได้ข่าวว่าเมื่อคืนปาร์ตี้หนัก) สะลึมสะลือเหยียบคันเร่งทั้งๆ ที่ใส่รองเท้าแตะคู่ที่ไม่เคยใส่ ...เอาตัวไปถึงศุภาลัยได้โดยไม่โดนสิบล้อบี้ได้ยังไงก็ยังสงสัยอยู่
พอกะลังจะขึ้นสะพานพระราม 7... ship หายค่ะ ลืมดอกลั่นทม! อยากผูกคอตายใต้ต้นถั่วงอกเจรงๆ อุตส่าห์ให้น้าช่วยเก็บดอกลั่นทมสดมาจากบ้านที่อยุธยา เพราะจะได้เอามาประดับหัวนังนกชวาให้หรูหราว่าใช้ของสดหนาเว้ย ได้มาก็แช่น้ำไว้ซะดิบดีเพราะกลัวมันเหี่ยว.. ปรากฏว่าลืมซะงั้น .. รู้งี้เอาไว้ที่บ้านน้าก็ดี ได้ข่าวว่าอยู่ซอยติดกับศุภาลัย แล้วเช้านั้นก็ต้องแวะไปเอาแบตกล้องอยู่แล้ว (แบบว่า ใช้กล้องรุ่นเดียวกันกับของน้าเขย เลยเอาแบตกับเมมของเขามาเป็นเมมสำรองกล้องเราได้ ประหยัด คุ้มมม)
แ่ต่ลืมแล้วก็ลืมเถอะ กว่าจะตัดสินใจได้ว่าจะกลับไม่กลับก็มาจะถึงวิภาวิดีอยู่แล้ว (ตอนเช้า สมองทำงานแค่ 35.968% .. คิดช้ากว่าปกติฮ่ะ) สุดท้ายก็มาถึงคอนนังนก
(น.ร. ย่อมาจากนอกเรื่อง กำลังอยู่ใน love & hate relationship กับยามที่จอดรถ visitor ของศุภาลัยมากๆ เลี้ยวเข้าไป มันบอกว่าเต็ม (พูดไทยก็ไม่ชัด) เราก็ถามว่าแล้วจะให้จอดที่ไหน มันก็ทำมือบุ้ยใบ้ เหมือนว่า เข้าไม่ได้ ไอ่เราก็เบนออกแล้วนะ กำลังคิดว่า ถ้าจอดไม่ได้จริงๆ กรูวนไปจอดบ้านน้าแล้วเดินมาก็ได้วะ ปรากฏว่า ปร๊าดดด ผ่านช่องว่างๆ หนึ่งช่อง .... ไอ้ยามมันบอกมั่ว!! .. ชั้นเกลียดแก!)
แปดโมงหนึ่งนาที น.ก.ก. บอกมาตามคลื่นว่ากะลังจะออก ส่วนเราก็พาตัวเองเดินหาทางเข้าตึกจนเจอ เดินเข้าไปในห้องก็เจอคุณช่างแต่งหน้ากับทำผมสองหน่วยถ้วน พร้อมนกชวาหน้าตาง่วงงุน จัดการเอารูปให้ดู พลางหวั่นใจ เค้าจะเข้าใจเรามั้ยวะว่าทำอะไรกันเนี่ย ทั้งคุณช่าง(เกือบ)ชาย และคุณช่างหญิงก็พยักหน้ากันหงึกหงัก เอาวะ มาขั้นนี้แล้ว ยังไงก็ต้องให้คุณพี่เป็นคนละเลงแล้วล่ะค่ะ เพราะพวกหนูเองเนี่ย .. บอกตรงๆ ว่า .. ไม่มีปัญญา ลำพังปกติจะแต่งหน้าไปทำงานยังไม่ค่อยอยากจะแต่งกันเลย แถมหน้าไม่เด้งเหมือนเด็กๆ แล้ว จะแต่งน้อยๆ เอางามธรรมชาติก็เหมือนจะไม่เวิร์ค ฮ่า
นกชวาขึ้นเขียงไปเป็นตัวแรก พร้อมกับเสียงตามคลื่นมาว่ามังกรแดงใกล้จะถึงแล้ว แต่หาลิลลี่ไม่ได้ เดี๋ยวให้น้องชายมังกรไปจัดการหามาสังเวย มังกรแดงแต่งหน้าต่อ อีกแป๊ะนึงน.ก.ก.ก็โทรมาถามทาง แล้ว D.M. กับนังนกชวาก็เ็ป็นอันต้องลงไปรับ เนื่องจากทั้งชุดน.ก.ก. และชุดนกชวาแบบ full option มันจะเกินกำลังกิ้งก่าจะขนได้ แม้เธอจะยืนยันว่า "เราถึกนะ" แค่ไหนก็ตาม
FFW มา.. กี่โมงแล้วก็ไม่รู้ เหมือนเวลาจะผ่านไปเร็วๆ พิกล หน้ากับผมของนังนก (ดูมันเรียก เริ่มไม่เคารพละ ฮ่า) กับ น.ม.ก.ด. ก็ผ่านไปอย่างสวยงามเรียบร้อยโรงเรียนเคาท์ดี มาถึงหน้า น.ก.ก. กันล่ะครับงานนี้ .. พอบอกว่า "เป็นกิ้งก่า" แล้วเห็นสีของชุดเป็นวาวๆ เขียวๆ คุณช่าง(เกือบ)ชายก็ไม่พูดพล่ามทำเพลง บรรเลงแต่งตาของน.ก.ก. ออกมาเหมือนสีชุดแบบถอดออกมาเดี้ยะๆ .. สวยค่ะ สวย แต่น่ากลัวโคตรรรรรร (ลองนึกสภาพ หน้าตาของ.. นึกคำบรรยายไม่ออกอ่ะ คือ มันสวยนะ แต่มันเยอะไปงายย ตาสีเงิน แล้วเขียว แล้วเงินอีก เงินแบบเงินจริงๆ ติดกากเพชรเหมือนแต่งแฟนซีจริงๆ เรย คิ้วก็ไม่มี พี่เค้าลบทิ้งหมดเกลี้ยงงง) เลยต้องอ้อมแอ้มบอกว่า แก้หน่อยได้มั้ยคะ เต็มคิ้วแ้ล้วก็ยังไม่เกิด ... น.ก.ก. เลยได้ล้างหน้า เอาใหม่ตั้งแต่ต้น (เป็นคนสวยต้องอดทนอย่างนี้แหละนะน้องง)
(น.ร. แต่ว่าไม่ได้ค่ะ ช่างหน้า/ผมทีมนี้ เก่งมากๆๆๆๆๆๆๆ โปรสุดๆ เพราะตอนที่โทรไป บอกแค่ว่าแต่งกี่หน้า งานการ์ตูน แต่เค้าไม่ได้ถามรายละเอียดเลยว่าแต่งเป็นอะไร ยังไง แล้วพอเอารูปให้ดู ก็อย่างที่บอกว่าเค้าแค่พยักหน้าหงึกๆ แต่สามารถแต่งออกมาแบบ โอ้ว หาได้แม้แต่ขนตาปลอมหลากรูปแบบ .. ในกระเป๋าใบนั้นจริงๆ แล้วมันเป็นกระเป๋าโดเรม่อนใช่ม๊ายยยย ใจเย็นอีกต่างหาก เพราะพอบอกว่าขอแก้หน้าน.ก.ก. ก็ไม่มีบ่นเลยอ่ะ ตอนนั่งพันไข่มุกกับผมน.ก.ก. ก็ทำด้วยความสนุกสนาน (ทำออกมาได้เหมือนในการ์ตูนโคตร..ข้าน้อยขอคารวะ) แถมตอนถามว่า "ถ้าชวนอีกมามั้ยคะ" ก็บอกว่ามาด้วยนะ จะพูดจริงหรือโกหกก็เอาเหอะ ชอบบบ)
ช่างแต่งหน้าทำผมลงไป สวนกับท่านจีมูร์กับโต่วเทสือที่เพิ่งมาถึงพอดี แต่ตอนนั้น น้องหมาโดเบอร์แมนก็มาแกร่วอยู่ที่งานแล้วล่ะ .. พี่ขอโทษน๊าาา พวกพี่มันไม่มีความเยาว์เป็นอาวุธน่ะ เลยต้องเอาเครื่องแต่งหน้าเข้าข่ม ฮ่าๆๆ
สรุปว่า กว่าจะได้ออกมาถึงงานจริงๆ ก็ปาเข้าไปบ่ายก่าๆ .. สายโด่งงงงงงง
แต่ไม่เป็นไร มาช้ายังดีกว่าไม่มา พอเดินเข้างานก็.. เอ่อ นั่นแหละค่ะ ละลานตา คนคอสเยอะมากกก ทั้งที่หน้าคุ้นๆ และไม่คุ้น อยากเข้าไปถ่ายเค้าสุดๆ แต่ไปไหนไม่ได้เลย! (มาถามกันตอนท้ายว่าเรายืนเป็นเป้านิ่งอยู่หน้าประตูด้านในนั่นนานมั้ย .. คำตอบที่ได้น่าตกใจ .. เป็นชั่วโมงเลยเหรอ น่ากลัวจริงๆ)
เวลาระหว่างงานผ่านไปแบบเบลอ .. ประกวดคอสก็ได้ดูแค่รอบสุดท้าย (แง) เต้นจังเซย่ะก็ไม่ได้ซื้อโดจิน (ช่วยแง .. เพราะยืมมันอ่าน ฮ่า) คนโน้นคนนี้ก็ไม่เจอ แต่ก็สนุกขาดใจ
เอาล่ะ พล่ามมายาวมาก ได้เวลาใส่รูปตามธรรมเนียมแล้วใช่มั้ย
รูปเซทนี้ D.M. กดเองมั่ง เป็นคุณเอ็มกดให้มั่ง พี่ reafre มั่ง คนอื่นๆ มั่ง ไล่ไม่หมดแล้ว ... ขอบคุณค่าา
จบงาน ไปรั่วกันต่อที่คอนนกชวา กว่าจะได้ออกมากินข้าวก็ปาไปสองทุ่มกว่า ... ฟาดโออิชิกันไปคนละหนึ่งคันรถบรรทุก แล้วก็ไปอืดกันต่อที่คอน ... กว่าจะได้กลับบ้านกันจริงๆ ก็ปาไปเที่ยงคืนกว่า ขับรถไม่ไหวอีกต่างหากเพราะอีคุณรองเท้าบ้าบังอาจกัดซะจนแทบเหวอะ เลยต้องทิ้งรถไว้ ค่อยไปเอาวันรุ่งขึ้น เสียค่าจอดไปจนตัวตาย เป็นรายจ่ายสุดท้ายของงานที่จ่ายไปแบบหูตูบงานนี้ฮ่ะ (ไม่ทำสรุปค่าใช้จ่ายละกันนะ กลัวว่ะ.. กลัวเห็นตัวเลขแล้วจะไม่กล้าคอสอีก ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้กันไปอย่างนี้แหละ พอกันกับจำนวนอายุรวมคนคอส ฮ่าฮืออออ)
ขอบคุณตามธรรมเนียมค่า
ขอบคุณพ่อแม่ (เอ๊ย!!! ไม่ได้รับออสการ์ ผิดเรื่องละๆ)
ขอบคุณเพื่อนร่วมแก๊งค์ เด็กในสังกัดค่า
ผู้สนับสนุนอย่างเป็นทางการมั่งไม่เป็นทางการมั่ง
สรุปว่า เหนื่อยชิบหาย แต่สนุกมากมายค่าา
ตัวหนังสือเยอะ ก็อ่านๆ ซะหน่อยละกันค่ะ ป้าแก่แล้วอ่ะนะ พูดมากเป็นเรื่องปกติ
มันเริ่มมาจากเราอยาก "เนียน" เป็นเคาท์ดีตะหากล่า ไม่ใช่เพราะเราประกาศก้องว่าจะเป็นอย่างที่ตะเองบอกซะหน่อย แล้วจากนั้นเราก็ซื้อผ้ารอบแรก ชวนใครๆ ต่อใครๆ มา "เนียน" ด้วยกัน .. แต่แล้วทำไมมันกลายเป็นงี้ไปได้ก็ไม่รู้ ฮ่า
แต่ก็นั่นแหละค่ะ หลังจากเทียวไล้เทียวขื่อสารพัดที่มาแรมเดือน (กว่าสินะ..) หลังจากตอนกลางคืนเกิดอาการ Panic Attack กันเล็กน้อยแต่พองาม เนื่องจากครั้งสุดท้ายที่เราคอสจริง ๆ อย่างเต็มรูปแบบ แบบตัดชุด ไม่ใช่แค่ไปเนียนๆ ไม่ใช่งานแฟนซีอื่นที่ไม่ใช่คอสเพลย์ ก็.... โห... ก็... ชุดแดง Sugizo งาน Psycho Mirage ครั้งแรก โน่นนนน (รู้สึกเหมือนคนแถวนี้หลายคนจะยังไม่เกิด งานสมัยที่ CLASH ยังใช้ชื่อวงว่า Lucifer แล้วเล่น cover LUNA SEA อ่ะค่าาา เกิดไม่ทันล่ะซี้) เลยทำให้รู้สึกเหมือนวันรุ่งขึ้นจะต้องพรีเซนต์งานวิชาอาจาร์ยสตีฟ (มุขเด็กเอกอิงค์/BAS สินสาด มธ. อย่างแรง ฮ่า) ตอนเช้าเลยตั้งนาฬิกาปลุกซะสี่เสต็ป เริ่มตั้งแต่ตีห้า เพราะต้องไปให้ถึงคอนนกชวาตอนแปดโมง ต้องเผื่อเวลานอนต่ออย่างน้อยหนึ่งชั่วโมง เผื่อเวลาหลับในห้องน้ำอีกครึ่งชั่วโมง หาของ อาบน้ำแต่งตัว(ไม่ต้องแต่งหน้า กริ้วว)อีกครึ่งชั่วโมง ลืมของ วิ่งหยิบของอีกครึ่งชั่วโมง ก็พอดีได้ออกจากบ้านตอนเจ็ดโมงครึ่ง ลองโทรไปหาน.ก.ก. ... ไม่รับ สงสัยยังไม่ตื่น ไปเองก็ได้วะ
เจ็ดโมงสี่สิบห้า มือกะลังจะบิดกุญแจรถคุณช่างแต่งหน้าก็โทรมาแล้ว .. เย้ย ตรงเวลามากๆ ค่า ละล่ำละลักบอกว่ากำลังจะไปถึง พร้อมโทรไปปลุกยัยนกชวาให้ตื่นบรรทม (ได้ข่าวว่าเมื่อคืนปาร์ตี้หนัก) สะลึมสะลือเหยียบคันเร่งทั้งๆ ที่ใส่รองเท้าแตะคู่ที่ไม่เคยใส่ ...เอาตัวไปถึงศุภาลัยได้โดยไม่โดนสิบล้อบี้ได้ยังไงก็ยังสงสัยอยู่
พอกะลังจะขึ้นสะพานพระราม 7... ship หายค่ะ ลืมดอกลั่นทม! อยากผูกคอตายใต้ต้นถั่วงอกเจรงๆ อุตส่าห์ให้น้าช่วยเก็บดอกลั่นทมสดมาจากบ้านที่อยุธยา เพราะจะได้เอามาประดับหัวนังนกชวาให้หรูหราว่าใช้ของสดหนาเว้ย ได้มาก็แช่น้ำไว้ซะดิบดีเพราะกลัวมันเหี่ยว.. ปรากฏว่าลืมซะงั้น .. รู้งี้เอาไว้ที่บ้านน้าก็ดี ได้ข่าวว่าอยู่ซอยติดกับศุภาลัย แล้วเช้านั้นก็ต้องแวะไปเอาแบตกล้องอยู่แล้ว (แบบว่า ใช้กล้องรุ่นเดียวกันกับของน้าเขย เลยเอาแบตกับเมมของเขามาเป็นเมมสำรองกล้องเราได้ ประหยัด คุ้มมม)
แ่ต่ลืมแล้วก็ลืมเถอะ กว่าจะตัดสินใจได้ว่าจะกลับไม่กลับก็มาจะถึงวิภาวิดีอยู่แล้ว (ตอนเช้า สมองทำงานแค่ 35.968% .. คิดช้ากว่าปกติฮ่ะ) สุดท้ายก็มาถึงคอนนังนก
(น.ร. ย่อมาจากนอกเรื่อง กำลังอยู่ใน love & hate relationship กับยามที่จอดรถ visitor ของศุภาลัยมากๆ เลี้ยวเข้าไป มันบอกว่าเต็ม (พูดไทยก็ไม่ชัด) เราก็ถามว่าแล้วจะให้จอดที่ไหน มันก็ทำมือบุ้ยใบ้ เหมือนว่า เข้าไม่ได้ ไอ่เราก็เบนออกแล้วนะ กำลังคิดว่า ถ้าจอดไม่ได้จริงๆ กรูวนไปจอดบ้านน้าแล้วเดินมาก็ได้วะ ปรากฏว่า ปร๊าดดด ผ่านช่องว่างๆ หนึ่งช่อง .... ไอ้ยามมันบอกมั่ว!! .. ชั้นเกลียดแก!)
แปดโมงหนึ่งนาที น.ก.ก. บอกมาตามคลื่นว่ากะลังจะออก ส่วนเราก็พาตัวเองเดินหาทางเข้าตึกจนเจอ เดินเข้าไปในห้องก็เจอคุณช่างแต่งหน้ากับทำผมสองหน่วยถ้วน พร้อมนกชวาหน้าตาง่วงงุน จัดการเอารูปให้ดู พลางหวั่นใจ เค้าจะเข้าใจเรามั้ยวะว่าทำอะไรกันเนี่ย ทั้งคุณช่าง(เกือบ)ชาย และคุณช่างหญิงก็พยักหน้ากันหงึกหงัก เอาวะ มาขั้นนี้แล้ว ยังไงก็ต้องให้คุณพี่เป็นคนละเลงแล้วล่ะค่ะ เพราะพวกหนูเองเนี่ย .. บอกตรงๆ ว่า .. ไม่มีปัญญา ลำพังปกติจะแต่งหน้าไปทำงานยังไม่ค่อยอยากจะแต่งกันเลย แถมหน้าไม่เด้งเหมือนเด็กๆ แล้ว จะแต่งน้อยๆ เอางามธรรมชาติก็เหมือนจะไม่เวิร์ค ฮ่า
นกชวาขึ้นเขียงไปเป็นตัวแรก พร้อมกับเสียงตามคลื่นมาว่ามังกรแดงใกล้จะถึงแล้ว แต่หาลิลลี่ไม่ได้ เดี๋ยวให้น้องชายมังกรไปจัดการหามาสังเวย มังกรแดงแต่งหน้าต่อ อีกแป๊ะนึงน.ก.ก.ก็โทรมาถามทาง แล้ว D.M. กับนังนกชวาก็เ็ป็นอันต้องลงไปรับ เนื่องจากทั้งชุดน.ก.ก. และชุดนกชวาแบบ full option มันจะเกินกำลังกิ้งก่าจะขนได้ แม้เธอจะยืนยันว่า "เราถึกนะ" แค่ไหนก็ตาม
FFW มา.. กี่โมงแล้วก็ไม่รู้ เหมือนเวลาจะผ่านไปเร็วๆ พิกล หน้ากับผมของนังนก (ดูมันเรียก เริ่มไม่เคารพละ ฮ่า) กับ น.ม.ก.ด. ก็ผ่านไปอย่างสวยงามเรียบร้อยโรงเรียนเคาท์ดี มาถึงหน้า น.ก.ก. กันล่ะครับงานนี้ .. พอบอกว่า "เป็นกิ้งก่า" แล้วเห็นสีของชุดเป็นวาวๆ เขียวๆ คุณช่าง(เกือบ)ชายก็ไม่พูดพล่ามทำเพลง บรรเลงแต่งตาของน.ก.ก. ออกมาเหมือนสีชุดแบบถอดออกมาเดี้ยะๆ .. สวยค่ะ สวย แต่น่ากลัวโคตรรรรรร (ลองนึกสภาพ หน้าตาของ.. นึกคำบรรยายไม่ออกอ่ะ คือ มันสวยนะ แต่มันเยอะไปงายย ตาสีเงิน แล้วเขียว แล้วเงินอีก เงินแบบเงินจริงๆ ติดกากเพชรเหมือนแต่งแฟนซีจริงๆ เรย คิ้วก็ไม่มี พี่เค้าลบทิ้งหมดเกลี้ยงงง) เลยต้องอ้อมแอ้มบอกว่า แก้หน่อยได้มั้ยคะ เต็มคิ้วแ้ล้วก็ยังไม่เกิด ... น.ก.ก. เลยได้ล้างหน้า เอาใหม่ตั้งแต่ต้น (เป็นคนสวยต้องอดทนอย่างนี้แหละนะน้องง)
(น.ร. แต่ว่าไม่ได้ค่ะ ช่างหน้า/ผมทีมนี้ เก่งมากๆๆๆๆๆๆๆ โปรสุดๆ เพราะตอนที่โทรไป บอกแค่ว่าแต่งกี่หน้า งานการ์ตูน แต่เค้าไม่ได้ถามรายละเอียดเลยว่าแต่งเป็นอะไร ยังไง แล้วพอเอารูปให้ดู ก็อย่างที่บอกว่าเค้าแค่พยักหน้าหงึกๆ แต่สามารถแต่งออกมาแบบ โอ้ว หาได้แม้แต่ขนตาปลอมหลากรูปแบบ .. ในกระเป๋าใบนั้นจริงๆ แล้วมันเป็นกระเป๋าโดเรม่อนใช่ม๊ายยยย ใจเย็นอีกต่างหาก เพราะพอบอกว่าขอแก้หน้าน.ก.ก. ก็ไม่มีบ่นเลยอ่ะ ตอนนั่งพันไข่มุกกับผมน.ก.ก. ก็ทำด้วยความสนุกสนาน (ทำออกมาได้เหมือนในการ์ตูนโคตร..ข้าน้อยขอคารวะ) แถมตอนถามว่า "ถ้าชวนอีกมามั้ยคะ" ก็บอกว่ามาด้วยนะ จะพูดจริงหรือโกหกก็เอาเหอะ ชอบบบ)
ช่างแต่งหน้าทำผมลงไป สวนกับท่านจีมูร์กับโต่วเทสือที่เพิ่งมาถึงพอดี แต่ตอนนั้น น้องหมาโดเบอร์แมนก็มาแกร่วอยู่ที่งานแล้วล่ะ .. พี่ขอโทษน๊าาา พวกพี่มันไม่มีความเยาว์เป็นอาวุธน่ะ เลยต้องเอาเครื่องแต่งหน้าเข้าข่ม ฮ่าๆๆ
สรุปว่า กว่าจะได้ออกมาถึงงานจริงๆ ก็ปาเข้าไปบ่ายก่าๆ .. สายโด่งงงงงงง
แต่ไม่เป็นไร มาช้ายังดีกว่าไม่มา พอเดินเข้างานก็.. เอ่อ นั่นแหละค่ะ ละลานตา คนคอสเยอะมากกก ทั้งที่หน้าคุ้นๆ และไม่คุ้น อยากเข้าไปถ่ายเค้าสุดๆ แต่ไปไหนไม่ได้เลย! (มาถามกันตอนท้ายว่าเรายืนเป็นเป้านิ่งอยู่หน้าประตูด้านในนั่นนานมั้ย .. คำตอบที่ได้น่าตกใจ .. เป็นชั่วโมงเลยเหรอ น่ากลัวจริงๆ)
เวลาระหว่างงานผ่านไปแบบเบลอ .. ประกวดคอสก็ได้ดูแค่รอบสุดท้าย (แง) เต้นจังเซย่ะก็ไม่ได้ซื้อโดจิน (ช่วยแง .. เพราะยืมมันอ่าน ฮ่า) คนโน้นคนนี้ก็ไม่เจอ แต่ก็สนุกขาดใจ
เอาล่ะ พล่ามมายาวมาก ได้เวลาใส่รูปตามธรรมเนียมแล้วใช่มั้ย
รูปเซทนี้ D.M. กดเองมั่ง เป็นคุณเอ็มกดให้มั่ง พี่ reafre มั่ง คนอื่นๆ มั่ง ไล่ไม่หมดแล้ว ... ขอบคุณค่าา
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
คุณช่างสุดยอดดดด ขนตานกง่ะ ไม่บอกก่อนแล้วมีได้ไงง่ะ
. . . (ก็น.ก.ก.เป็นใบ้ไง...)
อ่ะกินค่ะ กิน กินฝันกันทั้งวันเลย ...
(จริงๆ แอบเข้าไปซะชิดก็เพื่อต้องการให้มงกุฏนกมาบังหน้าอ้วนๆ นั่นเอง กร๊าก)
ตาอ่ะ ชอบตาอ่ะ
(คิดแล้วช้ำ คอนแทคส์แสนแพงของหนูมันผู้ดีไป สีไม่หยาบคาย คนเลยไม่เห็น เซ็งงงง)
จริงๆ แล้วน่ะ จะเท่ให้มันน้อยกว่านี้ก็ไม่มีใครว่าอะไรหรอกนะ ไอ่หมาเอ๊ยย (อิอิ)
กรี๊ดดดด ขอบคุณสวรรค์ .. ไม่สิ ขอบคุณคุณเอ็มที่เก็บภาพรูปนี้มาด้วย! ชอบมากๆ ได้ใจสุดๆ ค่า เสียดายไปไม่ทันตอนที่ใส่เยอะๆ ยืนเป็นแถวๆ อ่ะ เห็นภาพจากกล้องคนอื่นแ้ล้วแบบ โฮกกกก สุดยอดดดดด
ไอ่สองตัวนี้นี่! แอบมาแย่งขนมเคาท์ดีเร๊อะ!
นั่น!! ยังมาแย่งฝันทั่นจีมูร์กินอีก เท๊ตจัง!!!!
ตีเลย นี่แน่ะ!
ได้ฟีลมากๆ เลยอ่ะ (ขนาดเราไม่ใช่แฟน deathnote นะเนี่ย)
แล้วไอ้ตัวตรงกลางนั่นเข้าไปทำอะไร!!!
อ่า... พอได้ๆ เนียนเลยอ่ะ เดธโน๊ตภาคต่อไปเค้าจะสนใจ casting เท็ตจังไปเป็นตัวประกอบฉากมั้ยนะ
ใครจะทำอะไร โดร่าจังไม่สน โดร่าจังเท่อย่างเดียวเท่านั้น
น้องมังกรแดงหน้านี้.. ตัวไหนเนี่ย จะเป็นชูโคก็หน้าดุไป จะเป็นจุงเรย์เหรอ?
(เพื่อนแต่งเป็นใครง่าา? ความรู้เราน้อย ^^;;)
เห็นมีคนบอกว่า น.ก.ก.ไม่ค่อยเปิดตาเรยยยย
สามชั่วโมงผ่านไปก็ยังไปไม่ถึงสวนค่ะ.. ตายกันอยู่แค่ตรงนี้
จีมูร์ตะกละ กินฝันไม่พอ มากินหางน.ก.ก.อีก .. น.ก.ก.เสียจุย...
เคาท์ดีปี 2006 .. มีบลูตู๊ดไว้ติดต่อกับนายหน้า เอิ๊ก
สวยแต่...... (ละไว้ในฐานที่เข้าใจเองคนเดียว กร๊าก)
เดินสวนกันไปสวนกันมา กว่าจะได้ถ่ายด้วยกันก็เกือบเลิกงานนะ หน้าตาโทรมกันไปเป็นลำดับ
หมดแรง อิงแอบกันนอนข้างทาง
นี่แหละคือจุดประสงค์จริงๆ ของการคอสครั้งนี้ Count D-Grey Man!!! ฮ่าๆ
(บอกแล้วว่ารูปในงานน้อยยยย T^T)
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
คุณช่างสุดยอดดดด ขนตานกง่ะ ไม่บอกก่อนแล้วมีได้ไงง่ะ
. . . (ก็น.ก.ก.เป็นใบ้ไง...)
อ่ะกินค่ะ กิน กินฝันกันทั้งวันเลย ...
(จริงๆ แอบเข้าไปซะชิดก็เพื่อต้องการให้มงกุฏนกมาบังหน้าอ้วนๆ นั่นเอง กร๊าก)
ตาอ่ะ ชอบตาอ่ะ
(คิดแล้วช้ำ คอนแทคส์แสนแพงของหนูมันผู้ดีไป สีไม่หยาบคาย คนเลยไม่เห็น เซ็งงงง)
จริงๆ แล้วน่ะ จะเท่ให้มันน้อยกว่านี้ก็ไม่มีใครว่าอะไรหรอกนะ ไอ่หมาเอ๊ยย (อิอิ)
กรี๊ดดดด ขอบคุณสวรรค์ .. ไม่สิ ขอบคุณคุณเอ็มที่เก็บภาพรูปนี้มาด้วย! ชอบมากๆ ได้ใจสุดๆ ค่า เสียดายไปไม่ทันตอนที่ใส่เยอะๆ ยืนเป็นแถวๆ อ่ะ เห็นภาพจากกล้องคนอื่นแ้ล้วแบบ โฮกกกก สุดยอดดดดด
ไอ่สองตัวนี้นี่! แอบมาแย่งขนมเคาท์ดีเร๊อะ!
นั่น!! ยังมาแย่งฝันทั่นจีมูร์กินอีก เท๊ตจัง!!!!
ตีเลย นี่แน่ะ!
ได้ฟีลมากๆ เลยอ่ะ (ขนาดเราไม่ใช่แฟน deathnote นะเนี่ย)
แล้วไอ้ตัวตรงกลางนั่นเข้าไปทำอะไร!!!
อ่า... พอได้ๆ เนียนเลยอ่ะ เดธโน๊ตภาคต่อไปเค้าจะสนใจ casting เท็ตจังไปเป็นตัวประกอบฉากมั้ยนะ
ใครจะทำอะไร โดร่าจังไม่สน โดร่าจังเท่อย่างเดียวเท่านั้น
น้องมังกรแดงหน้านี้.. ตัวไหนเนี่ย จะเป็นชูโคก็หน้าดุไป จะเป็นจุงเรย์เหรอ?
(เพื่อนแต่งเป็นใครง่าา? ความรู้เราน้อย ^^;;)
เห็นมีคนบอกว่า น.ก.ก.ไม่ค่อยเปิดตาเรยยยย
สามชั่วโมงผ่านไปก็ยังไปไม่ถึงสวนค่ะ.. ตายกันอยู่แค่ตรงนี้
จีมูร์ตะกละ กินฝันไม่พอ มากินหางน.ก.ก.อีก .. น.ก.ก.เสียจุย...
เคาท์ดีปี 2006 .. มีบลูตู๊ดไว้ติดต่อกับนายหน้า เอิ๊ก
สวยแต่...... (ละไว้ในฐานที่เข้าใจเองคนเดียว กร๊าก)
เดินสวนกันไปสวนกันมา กว่าจะได้ถ่ายด้วยกันก็เกือบเลิกงานนะ หน้าตาโทรมกันไปเป็นลำดับ
หมดแรง อิงแอบกันนอนข้างทาง
นี่แหละคือจุดประสงค์จริงๆ ของการคอสครั้งนี้ Count D-Grey Man!!! ฮ่าๆ
(บอกแล้วว่ารูปในงานน้อยยยย T^T)
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
จบงาน ไปรั่วกันต่อที่คอนนกชวา กว่าจะได้ออกมากินข้าวก็ปาไปสองทุ่มกว่า ... ฟาดโออิชิกันไปคนละหนึ่งคันรถบรรทุก แล้วก็ไปอืดกันต่อที่คอน ... กว่าจะได้กลับบ้านกันจริงๆ ก็ปาไปเที่ยงคืนกว่า ขับรถไม่ไหวอีกต่างหากเพราะอีคุณรองเท้าบ้าบังอาจกัดซะจนแทบเหวอะ เลยต้องทิ้งรถไว้ ค่อยไปเอาวันรุ่งขึ้น เสียค่าจอดไปจนตัวตาย เป็นรายจ่ายสุดท้ายของงานที่จ่ายไปแบบหูตูบงานนี้ฮ่ะ (ไม่ทำสรุปค่าใช้จ่ายละกันนะ กลัวว่ะ.. กลัวเห็นตัวเลขแล้วจะไม่กล้าคอสอีก ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้กันไปอย่างนี้แหละ พอกันกับจำนวนอายุรวมคนคอส ฮ่าฮืออออ)
ขอบคุณตามธรรมเนียมค่า
ขอบคุณพ่อแม่ (เอ๊ย!!! ไม่ได้รับออสการ์ ผิดเรื่องละๆ)
ขอบคุณเพื่อนร่วมแก๊งค์ เด็กในสังกัดค่า
- ขอบคุณตะเองที่ตอบรับความบ๊าบ้าของเราเป็นอย่างดี มีความอดทนกับชุดแพงก็แพง ทำก็ยาก (ชิบหาย) เดินก็ไม่สะดวก มองก็ไม่ได้เห็น พะรุงพะรังเป็นที่สุด แต่ก็สวยที่สุดเหมือนกัน เนอะๆๆๆ
- เพื่อน Seya เพื่อน Valentino ที่หลงกลหลวมตัวมาโดนล่อลวงให้กลายเป็นเท็นจังกับน.ม.ก.ด. เป็นอย่างดี คบเพื่อนบ้าจี้อย่างนี้ D.M. ชอบบบบบ
- ท่านพี่ reafre ที่ลงใจมากๆ กับป๋าเต๊ต (หนูรู้นะว่าพี่ซ้อมโพสท่าทุกคืนเลยใช่ม๊ายยย ได้ใจมากๆ ค่า)
- เพื่อน Ongki ที่ใจง่ายสุดๆ จากที่แค่ให้ยืมห้องกะหิ้วของ กลายมาเป็นนกชวาท่ามาก เอ๊ย! ท่าสวยย ในเวลาเพียงแค่หนึ่งสัปดาห์ (โชคดีที่ชุดระบำชวามันเป็นชุดที่หาเช่าหายืมได้ ถ้าต้องมาทำมงกุฏกับกรองคอเองเหรอ สามชาติจะเสร็จม๊ายยย)
- น้อง zeph สุดเท่ที่ลงทุนตัดชุดน้องหมา SM โคตรร้อนแล้วยังต้องมายืนรอป้าๆ อยู่นาน
- พี่ zerbirus ที่มาเป็นจีมูร์ได้เนียนสุดชีวิต
ผู้สนับสนุนอย่างเป็นทางการมั่งไม่เป็นทางการมั่ง
- ป้า... ถ้าไม่มีป้า พวกหนูจะมีชีวิตอยู่ได้อย่างไร มีเวลาเมื่อไหร่หนูจะไปฝากตัวเป็นศิษย์ป้าแน่ๆ *ลงไปคุกเข่ากรีดน้ำตา
- ครูหน่อย ที่มีหัวกับกรองคอของนกชวาได้เหมือนโคตรจนน่าตกใจ
- เจ้าแม่สำเพ็ง พี่ อ.น.ท.ม. ที่ร่วมหัวจมท้ายพาไปซื้อลูกปัดกับหินไฮโซ แล้วยังร้อยปลอกแขนน.ก.ก.ให้อีกต่างหาก แม้จะหลอกไม่ให้เรากินโจ๊กเจ้านั้นทั้งๆ ที่โจ๊กอีกเจ้าก็ยังไม่ตั้ง .. แฮ่
- คุณ M ที่อยู่ดีๆ ก็โดนจับพลัดจับผลูฝากกล้อง แล้วยังถ่ายรูปให้ไม่น้อยอย่างงามค่า *คำนับ*
- ต.อ. ที่มีน้ำใจสุดๆ ไปเรย (ประทับใจน้ำแก้วนั้นง่ะ ถ้ายังไม่มีแฟนนะจะ.. หาแฟนให้ แต่ตอนนี้เกรงจุยคนข้างบน ฮ่าๆๆ)
- พี่บีจังที่ถ่ายรูปมาอย่างเยอะให้เราสูบคับ
- น้องมุก ที่อนุเคราะห์ปีกนกชวาจ้ะ (จริงๆ แล้วชุดนกชวาเรียกว่าเป็นชุดคอสในอุดมคติได้เลยนะเนี่ย ลงทุนน้อยแต่ impact หนัก เป็นธุรกิจก็เรียกว่ากำไรห้าร้อยเปอร์เซนต์ เอิ๊กกก)
- จ.ด.อ.ล.ซ. กลับไปเมื่อไหร่ไม่เห็นรู้เลย ไหนว่าจะเนียนเป็นกระต่ายงายย อุตส่าห์เอาหูมา..
- เหนง InSilence ที่อุตส่าห์วิ่งมาถ่ายด้วยตอนที่เรายังมึนงงหนทางอยู่ ชอบแม่จ๋าสุดๆ ไปเลย
- ขอบคุณคุณลูกค้ามาแอบเนียนซื้อนกชวาคนนั้นที่เราลืมถามชื่อค่ะ (จำได้แต่ทำโดของ FMA ใช่ม๊ายย)
- ขอบคุณคุณลูกค้าคนอื่นๆ ที่อุดหนุนร้านอย่างเนืองแน่น ทุกคนที่มาถ่ายด้วยกัน หรือมาถ่ายไป หรือจะแอบถ่ายไม่ให้รู้ตัว ขอบคุณค่า ทิ้งลิงรูปไว้ให้มั่งก็ดีนะค๊าา
สรุปว่า เหนื่อยชิบหาย แต่สนุกมากมายค่าา
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
อ่ะ แถมมมมมมมม.............
นกชวา on the rock .... - -""""""
ห้ามใส่ออกถนนอย่างนี้เลยนะแก คนเค้าคิดว่าแกบ้าแน่ๆ (เอ๊ะหรือว่าบ้าอยู่แล้ว?)
เท็นจัง : สวยนักใช่มั้ย! เอาหางมานี่!!!!
น.ก.ก. : (ตกลงนั่นใบหน้าเจ็บปวดหรือสุขสม ไม่แน่ใจ หรือเธอเป็นกิ้งก่า SM!!)
เอ้า!!! ฮุยเลฮุยยยย!!!!
กิ้งก่าเผือก ถูกกดดันหนักๆ เข้าก็กลายเป็นจิ้งจก สลัดหางได้ด้วยประการฉะนี้... (น่ากลัวจริงๆ . .เธอคนนี้)
(to be continue.... เดี๋ยวมีเวอร์ั่ชั่นถ่ายนอกงานต่อค่า .. แต่ต่อเมื่อไหร่ไม่รู้นะ เอิ๊ก)
นกชวา on the rock .... - -""""""
ห้ามใส่ออกถนนอย่างนี้เลยนะแก คนเค้าคิดว่าแกบ้าแน่ๆ (เอ๊ะหรือว่าบ้าอยู่แล้ว?)
เท็นจัง : สวยนักใช่มั้ย! เอาหางมานี่!!!!
น.ก.ก. : (ตกลงนั่นใบหน้าเจ็บปวดหรือสุขสม ไม่แน่ใจ หรือเธอเป็นกิ้งก่า SM!!)
เอ้า!!! ฮุยเลฮุยยยย!!!!
กิ้งก่าเผือก ถูกกดดันหนักๆ เข้าก็กลายเป็นจิ้งจก สลัดหางได้ด้วยประการฉะนี้... (น่ากลัวจริงๆ . .เธอคนนี้)
(to be continue.... เดี๋ยวมีเวอร์ั่ชั่นถ่ายนอกงานต่อค่า .. แต่ต่อเมื่อไหร่ไม่รู้นะ เอิ๊ก)
ประโยคแรกที่คุยกันว่าจะไปเดินเล่นงานวันที่ 28 เนี่ยคือ "ตะเอง ชั้นอยากคอสเคานท์ดี(ว่ะ)" ด้วยแหละ
คอสสวยมากๆ แว๊บวั๊บๆ
#1 By Zheng Yu [A]ming Kung © 郑玉明 on 2006-05-30 16:34